Qeweqe123's blog

Çiçekli Elbise

amacım bu kadar sevilen ve izlenen bir diziye çamur atmak kesinlikle değil. ama kör gözün parmağı hikaye kopukluklarını sırf olayları canlı ve tempoyu yüksek tutmak için anlamsız bir şekilde ilerletmek rahatsız edici bence. oysa bu dizi zaman zaman temposunu düşürebilmeyi, olayları hakkıyla zaman içerisinde işlemeyi göze alabilse çok daha güzel olabilir. bunun da reytinglere olumsuz bir etkisi olacağını kesinlikle zannetmiyorum, zira kemikleşmiş bir izleyici kitlesi var zaten. 

neyse efendim, uzun lafın kısası, osman'ın bozulan oyunculuğu

Çiçekli Elbise

dışında, başarılı oyunculukların, güzel bir yönetimin işi olduğunu söylemeliyim. senaryosuysa her geçen gün daha kopuk ve gerçekdışı ilerlemeye devam ediyor ne yazık ki.

En Moda Abiyeler

ilk üç bölümdeki nakış gibi işlenen, sıradan bir ailenin insanın yüreğini burkan hikayesi, daha sonraları "biz çok hızlı bir diziyiz, sürekli olay oluyor, o da oluyor, bu da oluyor, ev de yandı, osman da ölümden döndü, ali kaptan istersek seksen kere hapse girip çıkar" gibi bağlantıları ve örgüsü zayıf, hızlı bir tempoya kurban gitmiş dizidir nazarımda. oysa başka birine aşık olan, şiddet eğilimi bir baba, eşini çok seven ve ondan ne olursa olsun ayrılmak istemeyen bir eş, babalarıyla sorun yaşayan çocuklar ve onların zaman içinde akıp giden hikayeleri ilk üç bölümünde ne kadar güzel, naif ve makul bir şekilde işleniyordu. sonra sonra o da olsun, bu da olsun, temposu yüksek olsun diye ciddi kopukluklar yaşanmaya başladı. mete evi yaksın diye kelepçelerini kopardı; ali gibi bir karakter bazı olayların yaşanması için beş takla atarak zıt davranışlar sergiledi; osman denize düştü ve kıyıdan yüz metre ilerideki ali kaptan ne oğlunun düşüşünü duydu, ne de kıyıya yanaşıp oğlunu kurtaran teknenin sesini; fedakar ağbi sonerin kardeşiyle aylini evlendirmek için aylini kendisine aşık etti ve bu akıllara ziyan planı izleyici tarafından kabul edilsin diye beklendi; yine muhteşem güçlü sonerin yeri geldiğinde aylinin kuzenine nasıl ipleri teslim edebildiğini, onu susturmayı başaramayışına inanalım istendi vs vs vs... ilk sezonun ortalarına denk gelen bu inandırıcılıktan çok uzak olaylar örgüsü, ne yazık ki

En Moda Abiyeler

benim gözümde sezonun en başarılı ve iddialı dizilerinden biri olan öbgzk'yi izlenebilir diziler listesinden çıkardı. ikinci sezonun ilk bölümünü de dün yarısından itibaren izledim. yine aynı kopukluklar... ölüm döşeğindeki murat aradan geçen birkaç seneye rağmen hala ayakta ve senden benden sağlıklı görünüyor. ali kaptan yine hapisten çıkmanın bir yolunu bulmuş. madem bu adamı hapiste yatırmaya niyetli değilsiniz, sürekli hapse düşürecek olaylar yaşatmayın bari. dünkü bölümün gerçekçi ve güzel tek yanıysa, berrin'in klişelerin ötesinde kocasıyla cinsel münasebetinin de olduğu bir evliliğinin olmasıydı. onun dışında ne yalan söyleyeyim, beklentimin çok altında kaldı.

Son Moda Kıyafetler

bir değişiklik yapıp, öğle yemeğini dışarıda yemeye karar verdikten sonra; plaza insanlarını "sağlıklı yaşam" martavalıyla çeken bir mekanın, ortamın organiklik katsayısı artsın diye koyduğu eskimiş ahşap masalarına çöktük. ben de bu vesileyle, yeni insanlar görme ve onlara bakma fırsatı buldum. işlek bir plazaya yakın bir yerdi; takım elbiseli abiler, detaylardaki hakimiyetleriyle dikkat çeken ablalarla aynı masada oturuyor ve canlarının sıkkınlığını kravatlarını biraz gevşeterek gidermeye çalışıyordu. en son kravat gevşetme olayını 8 sene önce lisedeyken yapmış olduğum için küçük bir mutluluk duydum. büyük mutluluklar duyabilecek kadar büyük kulaklarım yok bu ara, içimde bir sıkıntı; bir "lan bu günler neden hep aynı" serzenişi. organik soslu yemeklerimizi yeyip, tüm gün sandalyede Son Moda Kıyafetler oturarak sikerttiğimiz vücudumuza bir kaşık bal çaldık. zeytinyağlı enginar değil, kafaya litrelik zeytinyağı diksem bile durum kritik, yampiri mimar kategorisinde 20 sene sonra başa güreşeceğim. kendi masamdaki muhabbet her zamanki gibi sıkıcı olunca yan masalara kulak kabarttım. benim yaşlarımda bir çocuk, ceketini bile çıkarmadan çayını sigarasını içiyor ve gözlerindeki umutsuzlukla sadece önüne bakıyordu.

Son Moda Elbiseler

giyeyim ben yine kotumu, t-shirtümü, spor ayakkabılarımı öyle gideyim işime. o dosyalara yine bakıcalak. bak şort, terlikten geçtim. giyim kuşam kuralları oluştumuşlar bir de bunun ekseninde. bunun aparatları ve yancıları var. kravatla başlayayım. a dostlar sorarım filmlerde kaç kere karşılaştık kravatıyla kendini asan adam fenomenine, niye nezarete attıklarında kravatı alırlar adam içerde kendini asmasın diye? çünkü bu cihazın işi boynu sıkmak, başka bir boka da yaradığını görmedim. ayakkabısı var sonra bunun, takım elbisenin altına Son Moda Elbiseler spor ayakkabı veya bot giyilmez. o ayakkabılarla kışın snowboard keyfi yaşanır. yazın sıcak basar. toz olur, çamur olur, boyamak gerekir. plaza ortamlarında boş koridorda yürürken tak tuk ses çıkartır, bünyelerde gerginlik yaratır. kol düğmelerinin ne yararı ne zararı var kereviz gibi bir şey zaten.

dolap kulpu

kolayın hiçbir zaman değerli olmadığı ve kolayın her zaman kolay, çabuk anlaşılır ve birey tarafından içgüdüsel olarak tercih edilecek bir terim olduğu gerçeği burada da kendini net bir şekilde gösterir. ancak bireye hızla etki edip bireyin komplekslerini kamufle eden, hızlıca mutlu eden ve topluma kolayca adapte eden bir motivasyon olduğu için çok düşünülmeden ''çoğunluk'' tarafından talep edilir. fakat bir uyuşturucunun etki süresinin sınırlı olması gibi bulaşıcı, kısa süreli, tahrip edici bu hissiyat da belli bir süre sonra yeni bir uyuşturucuya ihtiyaç duyar. hızla kişiyi mutlu eden bu uyuşturucu vücudun kendisini- tamamen korunma mekanizması/dengeleme- dengeye sokma yolunda kısa süreli ve ''aşırı'' mutluluğun ardından ''mutsuzluk'' yaşatır. hızla ve sürekli tüketen maymun iştahlı insan da uyuşturucunun belli bir süre sonra gramajını artırma ihtiyacı duyması gibi ''tüketim''i de ''geçici mutluluk'' yeterli gelmemeye başladığı anda artıma ihtiyacı duyar. dozaj arttıkça tüketim hızı ve miktarı ve bunla orantılı olarak da doyumsuzluk hissi ve mutsuzluk da artar. bireyin kendisine ve çevresine olan tahammülsüzlüğü doğasında var olduğundan ve ilk etapta kolayı tercih etmesi de doğasında var olduğundan ''çoğunluğun'' bu dikteye uyması kaçınılmazdır. ancak tüm insani değerlerin dolap kulpu kaybedilmesi uğruna insanın kendi doğasını bilme ihtiyacı hangi aşamalarda devreye girer diye sorulacak olursa bu durumda da ''zor'' kavramı karşımıza çıkar. fakat zor kavramı tercih edilmesi, halledilmesi ya da başarılması güç anlamından biraz daha farklı olarak açılım kazanması/ tezahür edilmesi gereken bir kavramdır.

gümüş yüzük modelleri

"bir metal parçasındaki parlayan şeyin gerçekten kadına duyulan sevgiyi ne kadar kanıtlar" geyiğini yapmayacağım, sonuna kadar doğru. ama benim anlamadığım, bunu diyen erkeklerin çoğunun ileride şans eseri veya doğal olarak paraya resmen doyunca kadına "sevgilerini" göstermek adına, önceki sövdüğü tek taş alan adamlara benzeyecek şekilde adeta seve seve bunu alması. en az kadınların; hiç istemiyormuş, erkeğinin sevgisini kanıtlayan basit gümüş yüzük modelleri şeylere tamah edermiş ayağına yatıp, alındığında kendini kırk level atlamış gibi kendine ve diğer kadınlara üstün mutluluk ezgisi tutturması kadar ilginç, gülünç ama ne yazık ki olan bir gerçek.

ne dedim hacı